پشتیبانی

کد خبر: 36
تاریخ انتشار: 1394/11/24 16:32
بهانه راعی در دفاع از آرای داوران جشنواره
مهم‌ترين بخش هر جشنواره فيلم، گذشته از جذابيت اهدا و دريافت جوايز، نحوه و كيفيت داوري آثار بخش مسابقه است.
مهم‌ترين بخش هر جشنواره فيلم، گذشته از جذابيت اهدا و دريافت جوايز، نحوه و كيفيت داوري آثار بخش مسابقه است. داوري آثار اين دوره از جشنواره فيلم فجر همانند دوره‌هاي سلفش درگير جار و جنجال و برخي حواشي شد. حواشي، نحوه و كيفيت داوري آثار جشنواره سي و چهارم آنقدر به اصطلاح عوام تابلو و جهت‌مند و جانبدارانه بود كه صداي بسياري از طيف‌هاي مختلف جامعه را كه تنها ارتباط ارگانيك و غيرارگانيك‌شان با جشنواره فيلم فجر فقط شنيدن، ديدن يا خواندن اخبار جشنواره از طريق رسانه‌هاست، هم درآورده بود. از آنجايي كه آثار جشنواره به رسم مألوف به غير از محل اصلي برپايي جشنواره يا به قول دوستان اعتدالي، كاخ جشنواره، در برخي سالن‌هاي سينما در سراسر كشور(البته به غير از امسال كه فقط پايتخت ميزبان جشنواره بود) و شهر تهران نيز اكران مي‌شوند تا علاقه‌مندان فيلم و سينما هم در كنار اهالي سينما، خبرنگاران و منتقدان به تماشاي آثار حاضر در جشنواره بروند. معمولاً و علي الاصول بين آثار منتخب جشنواره(در بخش‌هايي مثل بهترين فيلم، فيلمنامه و كارگرداني) كه از سوي هيئت داوران اعلام مي‌شود(البته به شرط قضاوت و داوري بدون غرض و مرض) با آثار منتخب آراي مردمي، در برخي موارد تقريباً همساني و همخواني دارند. شاهد مثال متعددي مي‌توان در رابطه با اين مدعا ذكر كرد كه از جمله نمونه‌هاي متأخر مي‌توان به فيلم «سر به مهر»، «حوض نقاشي»، «شيار 143» و... اشاره كرد. در اين نمونه‌ها آراي مردمي با آراي داوران، خروجي يكسان و نسبتاً مشابهي داشته، چه اينكه هر فيلمي كه از مؤلفه‌هاي جذابيت، قصه، شخصيت‌پردازي و ديگر مشخصه‌هاي مورد نياز يك اثر سينمايي برخوردار باشد بدون نياز به هرگونه لابي و سفارش و... از طرف مخاطبان و داوران قابليت احراز و كسب جايزه در بخش‌هاي بهترين فيلم، كارگرداني و فيلمنامه را خواهد داشت، همانطور كه نمونه‌هاي ذكر شده چنين سرنوشتي داشتند. هرچند در ديگر بخش‌هاي جشنواره كه به نوعي بخش‌هاي تخصصي و فني هستند، قطعاً و منطقاً بايد مورد داوري و قضاوت افراد خبره و صاحبنام قرار بگيرند و كسي هم در اين مورد شكي ندارد. امسال يكي از عجيب‌ترين داوري‌هاي چند دوره اخير جشنواره فيلم فجر براي فيلم «باديگارد» ابراهيم حاتمي‌كيا رقم خورد. «باديگارد» به اعتراف دشمن و دوست يكي از بهترين، خوش‌ساخت‌ترين و سرپا‌ترين آثار جشنواره به حساب مي‌آمد كه به معناي واقعي كلمه مي‌توان به «سينما» بودنش اذعان كرد. كارگرداني و فيلمنامه قابل دفاع اين فيلم در كنار بازي معقول و سنجيده پرويز پرستويي و همچنين شخصيت‌پردازي و مسير منطقي اتفاقات فيلم جملگي مخاطبان را مطمئن كرده بود كه سيمرغي‌ترين فيلم جشنواره امسال «باديگارد» است، اما در عين ناباوري و بهت، وقتي اسامي كانديداي بخش‌هاي مختلف جشنواره اعلام شد، خبري از «باديگارد» و داوري آزادمنشانه نبود. مجتبي راعي به عنوان يكي از داوران اين دوره از جشنواره طي مصاحبه‌اي كه يك رسانه داشته، در حالي سعي كرده انتخاب هيئت داوران را به دور از هرگونه تأثير و تأثر نشان بدهد كه لغزيدن مجموعه هيئت داوران در تناقض فاحش گفتار و استدلال الكن و دگم وي گويا و روشن است. از آنجايي كه بسياري از مخاطبان و منتقدان به انتخاب نشدن آقاي حاتمي‌کيا در بخش‌هاي مهم (بهترين فيلم، کارگرداني و فيلمنامه) معترض بودند، آيا اين اعتراضات به هيئت داوران منعکس شد و در روند کار آنها تأثير داشت؟
مجتبي راعي در پاسخ به اين سؤال گفته است: «هيچ‌کس به ما نگفت به چه کسي جايزه بدهيد يا ندهيد، اما فشارهاي اجتماعي کار خودشان را مي‌کنند. الان اگر بگويند 5 ميليون نفر عليه رسانه‌اي تظاهرات کردند، بعيد است که روي مديران مجموعه تأثيري نگذارد. داوران سعي کردند تسليم فشارهاي جانبي نشوند، البته اين معني‌اش اين نيست که رأي داوران مطلقاً درست است، چون ما انسان هستيم. هفت انسان به راحتي مي‌توانند خطا کنند، گاهي 70 هزار يا 70 ميليون انسان خطا مي‌کنند در يک رأي. بنابراين طبيعي است که ممکن است ما خطا کنيم، احمقانه است اگر فکر کنيم رأي داور در همه امور درست است. اين را مي‌دانيم خطاي انساني وجود دارد به خصوص وقتي پاي سليقه هم به ميان مي‌آيد.» اظهارات راعي به خوبي نشان مي‌دهد كه هيئت داوران خواسته يا ناخواسته! به دليل بالا گرفتن اعتراضات مخاطبان و نيز هجمه سنگين حاتمي‌كيا به رئيس دولت يازدهم و دوستانش، در مسير اتخاذ تصميمي لجوجانه، هدفمند يا جانبدارانه قرار گرفته‌اند. ضمن اينكه جناب راعي فراموش كرده‌اند كه قضاوت در مورد يك فيلم كه «نتيجه» چندين فرآيند در كنار يكديگر است با رأي دادن به شخصي كه قرار است چند سال ديگر نتيجه اقداماتش معلوم شود؛ «قياسي» بلاهت‌آميز است كه از آن «خنده آيد خلق را»! روشن است كه حذف حاتمي‌كيا و «باديگارد»ش از بخش‌هاي مختلف جشنواره فيلم فجر نوعي تسويه‌حساب و ارسال اين پالس از سوي «سينماي اميد» به ابراهيم است كه «مي‌دوني اينجا كجاست و من كي‌ام؟!»

     
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: